Adriano (18) reist vier keer per week 200 kilometer om bij ASC Waterwijk te voetballen

Ryan Dolstra begon het seizoen als eerste keeper bij het eerste van ASC Waterwijk. Door een blessure kreeg na Thierry Hogendoorn ook Adriano Tchakoua, uit de O19-1, de kans. Hij is bezig aan zijn tweede seizoen in Almere en reist elke week drie keer voor trainingen en één keer voor de wedstrijd af naar Almere om zich verder te ontwikkelen. 

,,Een jaar geleden lieten ze me gaan bij SC Cambuur. Dat seizoen speelden we en verloren we twee keer van ASC Waterwijk O19-1. Ze hadden echt een goed team. Ik dacht gelijk: als ik een amateurclub nodig heb, dan ga ik daar kijken en leren’’, begint Tchakoua. ,,Het reizen is wel ver, maar ik dacht: als ik ver wil komen, dan moet ik er ook veel voor doen. Dus ik dacht gelijk: ik ga het gewoon doen. Er waren wel clubs dichterbij die ook goed zijn, maar het niveau in de regio Almere-Amsterdam is gewoon veel beter.’’

Tegen SC Buitenboys speelde de 18-jarige doelman, geboren in 2008, voor de derde keer in de basis. ,,Thierry was een weekendje weg, toen kreeg ik de kans. Dat ging goed en daarna kreeg ik het vertrouwen. Vorige week hielden we de nul en we hebben alle drie keren gewonnen. De derby tegen Buitenboys is mooi om mee te maken. Er zit meer pit in zo’n wedstrijd en je speelt net wat ander voetbal.’’

Hoewel hij de jongste basisspeler was in de derby, stond er een keeper met zelfvertrouwen onder de lat bij Waterwijk. ,,Dat zit sowieso in mijn persoonlijkheid’’, glimlacht Tchakoua. ,,Ik heb altijd bij oudere teams meegedaan. Mijn fysiek is ook wel lekker meegenomen. Ik zit erin zo van: als je zover mogelijk wil komen, dan moet je van jongs af aan al meedoen met ouderen. Dat gaat gewoon prima. Tegen Buitenboys had ik niet heel veel te doen. Het is jammer dat die vrije trap (de 2-1 van Giovanni van der Zaken, red.) erin gaat. Het was met een stuiter, maar op mijn niveau en met de klasse die ik heb moet ik die ballen gewoon pakken.’’

Opgegroeid in Heerenveen begon de Nederlander met Kameroense roots bij Heerenveense Boys. ,,Daar zat ik lekker in het team met m’n broer en was ik nog centrale verdediger. Bij VV Heerenveen werd ik keeper, zat ik ook bij een voetbalschool waarmee we tegen bvo’s speelden en mocht ik ook stagelopen bij SC Heerenveen. Het jaar erna ging ik terug naar Heerenveense Boys, want ik kon daar bij een lichting hoger op een groot doel eerste keeper worden. Spelen op een groot doel leek me beter voor mijn ontwikkeling.’’

SPELER VAN HET TOERNOOI
Dat bleek, want na een jaar mocht Tchakoua naar SC Cambuur. ,,We hadden een goed team en ik hield heel vaak de nul. In coronatijd kreeg ik maar één training tijdens mijn stage, maar ze namen me gelijk aan. Tot en met de O17 ging het heel goed. We hadden een keer een toernooi met Benfica, Feyenoord en nog meer hele mooie clubs. Ik werd daar uitverkozen tot beste keeper van het toernooi.’’

Na een jaar O17 ging Tchakoua gelijk door naar O19 van Cambuur. ,,Ik dacht dat het een goed idee was, maar uiteindelijk bleek dat niet zo, want ik speelde helemaal niks. Er kwam een andere keeper bij en dat was ook een hele goede keeper, met wie ik het nog steeds goed mee kan vinden. Ik zat steeds op de bank en verloor zo m’n plezier. Ik dacht wel: ik blijf nog een jaar, dan ga ik wel spelen. Maar ze lieten me gaan omdat mijn mentale gedrag niet helemaal top was. Dat was een beetje zo, maar ze bleven daarop hameren. Dat was irritant, want nu bij ASC Waterwijk is dat ook helemaal geen ding.’’

De droom van Tchakoua is helder: via Waterwijk terug naar het profvoetbal. ,,Ik zie het zeker als een soort tussenstop. Leren van het mannenvoetbal en daarna terug naar een bvo. Als ze me terugsturen naar de O19-1 dan ben ik daar prima mee, maar ik hoop zoveel mogelijk wedstrijden in het eerste te spelen.’’